จดหมายน้อย ๆ ความรู้สึกใหญ่ ๆ

มีมที่ส่งต่อกันบอกได้แค่ว่าคุณจำวันได้ แต่ไม่ได้บอกว่าคุณจำคนคนนั้นได้

คนที่เชื่อในตัวเราเป็นคนแรก ทั้งครู เจ้านายคนแรก หรือเพื่อนที่พูดว่า “ลุยเลย” แทบไม่ได้ยินเลยว่าสิ่งนั้นมีความหมายแค่ไหน ไม่ใช่เพราะเราไม่ใส่ใจ แต่เพราะกล่องข้อความว่าง ๆ เป็นจุดเริ่มต้นที่ยากเหลือเกิน